หลายคนเรียนภาษาอังกฤษมาตั้งแต่เด็ก ท่องแกรมมาร์ได้ จำศัพท์ได้เป็นร้อยเป็นพันคำ แต่พอถึงเวลาต้องคุยกับชาวต่างชาติจริง ๆ กลับพูดไม่ออก ฟังไม่ทัน หรือรู้สึกว่า เขาพูดไม่เหมือนในหนังสือเลย นั่นเป็นเพราะ ภาษาอังกฤษที่ใช้จริง กับ ภาษาอังกฤษในห้องเรียน มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน
ภาษาอังกฤษ ในห้องเรียนมักถูกออกแบบมาเพื่อ
- สอนโครงสร้างภาษา (Grammar)
- สร้างความเข้าใจที่เป็นระบบ
- ใช้สอบ วัดผล และประเมินคะแนน
ลักษณะเด่นคือ
- ประโยคยาว เป็นทางการ
- ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ทุกจุด
แต่ภาษาอังกฤษที่ใช้จริง
- ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ
- ผิดแกรมมาร์บ้างก็ยังสื่อสารได้
- สำคัญที่ “เข้าใจตรงกัน”
ตัวอย่างเช่น
| ในห้องเรียน | ใช้จริง |
| How are you? | What’s up? |
| I understand. | Got it |
| I am fine. | I’m good |
| I am hungry. | I’m starving |
| No, thank you. | I’m good, thanks |
| I can’t right now | I can’t right now |
| I am not interested. | I’ll pass |
| Goodbye. | See ya |
ภาษาอังกฤษไม่ใช่วิชาที่ต้อง ถูกทุกคำ แต่คือภาษาที่มีไว้เพื่อ สื่อสาร เรียนแกรมมาร์ไว้ไม่ผิด แต่ถ้าอยากใช้ภาษาอังกฤษได้จริง อย่าลืมเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ลองพูดคุยคนอื่นๆ จะได้ฝึกภาษาบ่อยๆ ด้วยนะ
